മേലെ വെള്ളിത്തിങ്കൾ താഴെ നിലാ കായൽ (2)
കള്ളനെ പോലെ തെന്നൽ നിന്റെ ചുരുൾ മുടിത്തുമ്പത്തെ
വെണ്ണിലാ പൂക്കൾ മെല്ലെ തഴുകി മറയുന്നു
പിൻ നിലാമഴയിൽ പ്രണയം പീലി നീർത്തുന്നു
മേലെ വെള്ളിത്തിങ്കൾ താഴെ നിലാ കായൽ
ആ...ആ...ആ..ആ ലാ.ലാ.ലലാ.ആാ..ആ
കുളിരിളം ചില്ലയിൽ കിളികളുണരുന്നൂ
ഹൃദയമാം വനികയിൽ ശലഭമലയുന്നു.. ഹൊ
മധുര നൊമ്പരമായി നീയെന്നുള്ളിൽ നിറയുന്നു
മുകിലിൻ പൂമര കൊമ്പിൽ മഴവിൽ പക്ഷി പാറുന്നു
തൻ കൂട്ടിൽ പൊൻ കൂട്ടിൽ കഥയുടെ ചിറകു മുളയ്ക്കുന്നു
മേലെ വെള്ളിത്തിങ്കൾ താഴെ നിലാ കായൽ
എതോ മോഹം പോലെ സ്നേഹം തുള്ളിത്തൂവി
എവിടെയോ നന്മതൻ മർമ്മരം കേൾപ്പൂ..
എവിടെയോ പൗർണ്ണമി സന്ധ്യ പൂക്കുന്നു.. ഹാ
കളമുളം തണ്ടിൽ പ്രണയം കവിതയാകുന്നു
അതു കേട്ടകലെ വനനിരകൾ മാനസ നടനമാടുന്നു
പെൺ മനം പൊൻ മനം പ്രേമവസന്തമാകുന്നു
Mele vellitthinkal thaazhe nilaa kaayal (2)
kallane pole thennal ninte churul mutitthumpatthe
vennilaa pookkal melle thazhuki marayunnu
pin nilaamazhayil pranayam peeli neertthunnu
mele vellitthinkal thaazhe nilaa kaayal
aa...Aa...Aa..Aa laa.Laa.Lalaa.Aaaa..Aa
kulirilam chillayil kilikalunarunnoo
hrudayamaam vanikayil shalabhamalayunnu.. Ho
madhura nomparamaayi neeyennullil nirayunnu
mukilin poomara kompil mazhavil pakshi paarunnu
than koottil pon koottil kathayute chiraku mulaykkunnu
mele vellitthinkal thaazhe nilaa kaayal
etho moham pole sneham thullitthoovi
eviteyo nanmathan marmmaram kelppoo..
Eviteyo paurnnami sandhya pookkunnu.. Haa
kalamulam thandil pranayam kavithayaakunnu
athu kettakale vananirakal maanasa natanamaatunnu
pen manam pon manam premavasanthamaakunnu